Μπορεί η σεξουαλική δραστηριότητα να προκαλέσει σε ένα άτομο αλλεργική αντίδραση;

Πέραν πάσης αμφιβολίας, οι σεξουαλικές σχέσεις είναι δυνατόν να προκαλέσουν την εμφάνιση ποικίλων αλλεργικών συμπτωμάτων, από ήπια έως και αλλεργικό shock. Το θέμα, λόγω της ιδιαιτερότητας του, απασχολεί και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Χαρακτηριστική είναι η ανταπόκριση της 22-9-2004 του Διεθνούς Πρακτορείου United Press International, βασιζόμενη σε άρθρο της εφημερίδος DAILY MIRROR. Το κείμενο παρατίθεται αυτούσιο:

«British model Emma Jones has developed an allergy to sex, a condition the Blind Date reality TV star attributes to stress caused by her divorce.

Every time I make love I come out in a painful rash, suffer excruciating headaches, hot flushes and have breathing difficulties, Jones, 34, said in Britain 's Mirror Wednesday.

The allergies, which Jones said developed while her 13-year marriage crumbled, have wreaked havoc on Jones' marriage to her second husband, a 39-year-old French boat captain.

Specifically, Jones is allergic to latex in condoms, a common allergy, experts said. After switching to a different form of contraception, however, Jones' symptoms returned and doctors discovered the model had developed an extremely rare allergic reaction to her husband's semen.

Over time we've learned to deal with my allergies. It's a question of the lesser of two evils. Do I want to lose the feeling of intimacy with my husband or have the rash and the headaches, dizziness and shortness of breath afterwards, Jones said. ».

Με ποιο τρόπο;

Η σεξουαλική επαφή μπορεί να προκαλέσει αλλεργικά συμπτώματα με πολλούς τρόπους.

Αλλεργία στο σπέρμα:

Το 1958 για πρώτη φορά ο Γυναικολόγος Specken περιέγραψε αλλεργική αντίδραση γυναικός στο σπέρμα του συζύγου της. Έκτοτε μέχρι και σήμερα έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις τεκμηριωμένων αντιδράσεων, στις οποίες ο οργανισμός της γυναίκας εκλαμβάνει το σπέρμα ως κοινό αλλεργιογόνο και σχηματίζει IgE αντισώματα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι περιορισμένα στα γεννητικά όργανα της γυναίκας (ερεθισμός, οίδημα, κνησμός, κάψιμο) λίγη ώρα μετά την επαφή, είτε να λάβουν γενικευμένη μορφή με εμφάνιση κνίδωσης σε όλο το σώμα, πρόκληση ρινίτιδας ή/και άσθματος ή τέλος να εμφανίσει η γυναίκα σοβαρό αλλεργικό shock.

Έχουν περιγραφεί και περιπτώσεις γυναικών με αλλεργία στο σπέρμα που εμφανίζουν ως εκδήλωση μόνο άσθμα ή ρινίτιδα μετά τη σεξουαλική επαφή, χωρίς τοπικά συμπτώματα. Αυτές είναι πολύ σπάνιες περιπτώσεις και τις περισσότερες φορές είναι δύσκολο να διακριθούν από πιθανό άσθμα προκαλούμενο από τη σωματική προσπάθεια κατά την επαφή.

Το πιο χαρακτηριστικό για τη διάγνωση, ακόμη και από την ίδια την ασθενή, είναι ότι δεν προκαλούνται συμπτώματα μετά τη σεξουαλική επαφή εάν έχει γίνει χρήση προφυλακτικού από τον άνδρα, πάντοτε με την προϋπόθεση ότι δεν συνυπάρχει στην γυναίκα και αλλεργία στο λάστιχο ( latex).

Η αλλεργία στο σπέρμα θεωρείται πολύ σπάνια, αν και μία μεγάλη μελέτη από το Cincinnati των Η.Π.Α. που δημοσιεύθηκε το 1997 και αφορούσε δείγμα μεγαλύτερο των 1000 γυναικών, έδειξε ότι η συχνότητα του προβλήματος έχει μάλλον υποεκτιμηθεί. Εάν συνυπολογίσει κανείς την ιδιαιτερότητα του θέματος και τη συστολή που προκαλεί η αναφορά παρόμοιου προβλήματος, πρέπει ο γιατρός να επιμείνει πολύ για να υποψιασθεί πιθανή αλλεργία στο σπέρμα. Επιπλέον, εκτός από τις σοβαρές συστηματικές αντιδράσεις είναι πολύ πιθανό ότι πολλές τοπικές αντιδράσεις δεν αναφέρονται ποτέ.

Το 1986 περιγράφηκε για πρώτη φορά περίπτωση γυναικός που είχε αλλεργία στο σπέρμα του συζύγου, αλλά και στον ιδρώτα του (εμφάνιζε και κνίδωση χωρίς σεξουαλική επαφή).

Η διάγνωση της αλλεργίας στο σπέρμα βασίζεται κατά κύριο λόγο στο ιστορικό, αλλά μπορεί να διενεργηθούν και αλλεργικές δοκιμασίες με το σπέρμα του σεξουαλικού συντρόφου.

Αλλεργία στο λάστιχο (προφυλακτικά)

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του 1980, που αναφέρονται αλλεργικές αντιδράσεις (αφορά άνδρες και γυναίκες) οφειλόμενες στη χρήση προφυλακτικών από φυσικό λάστιχο ( latex). Στις περιπτώσεις αυτές ισχύουν όλα όσα αναφέρονται στην αλλεργία από το latex.

Έχουν αναφερθεί και περιπτώσεις ανδρών που ναι μεν δεν είναι αλλεργικοί στο latex, αλλά εμφανίζουν αντίδραση σε πρόσθετα των προφυλακτικών π.χ. επιβραδυντικές ουσίες για την εκσπερμάτωση (συνήθως περιέχουν κάποιο τοπικό αναισθητικό).

Ως σωματική άσκηση:

Αλλεργικές εκδηλώσεις που σχετίζονται με τη σωματική άσκηση είναι αυτές της χολινεργικής κνίδωσης και του άσθματος μετά από άσκηση. Το συνυπάρχον stress επιτείνει τα συμπτώματα. Δεν είναι πάντως συχνές εκδηλώσεις.

¶λλοι τρόποι:

¶τομο με τροφική αλλεργία μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα εάν το φιλήσει άλλο άτομο που έχει φάει προηγουμένως τροφή, στην οποία το αλλεργικό άτομο είναι ευαισθητοποιημένο. Φαρμακευτική αλλεργία μπορεί να σχετίζεται με τη σεξουαλική επαφή. Εάν η γυναίκα λαμβάνει κάποια φαρμακευτική αγωγή και ο σύντροφος της είναι αλλεργικός σε κάποιο από αυτά, τότε υπάρχει το σπάνιο ενδεχόμενο ερχόμενος σε επαφή με τα κολπικά υγρά να εμφανίσει αντίδραση. Έχουν περιγραφεί λίγες τέτοιες περιπτώσεις, μάλιστα οι περισσότερες από αυτές αφορούν φαρμακευτικό εξάνθημα σταθερής έκθυσης ( fixed drug eruption).

Συνοπτικά, η αλλεργία στο σπέρμα αφορά ένα πολύ μικρό ποσοστό γυναικών, ενώ η αλλεργία στο λάστιχο των προφυλακτικών είναι σαφώς συχνότερη. Οι υπόλοιπες αλλεργικές εκδηλώσεις που αναφέρθηκαν και σχετίζονται με τη σεξουαλική επαφή είναι ακόμη πιο σπάνιες.

Ποιες είναι οι επιπτώσεις;

Η πιο σημαντική επίπτωση είναι η ψυχολογική επιβάρυνση και η δραματική μείωση της ποιότητας ζωής που επέρχονται στα άτομα με αλλεργικές αντιδράσεις σχετιζόμενες με τη σεξουαλική επαφή, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζονται και οι βιολογικοί κίνδυνοι. Η σπανιότητα των αντιδράσεων είναι παρήγορο σημείο, εάν όμως υπάρξει η υποψία αλλεργίας στο σπέρμα, η γυναίκα πρέπει να διερευνηθεί άμεσα, διότι ευρίσκεται σε κίνδυνο εμφάνισης σοβαρής αντίδρασης. Εάν δεν υπάρχει αλλεργία στο latex, η χρήση προφυλακτικού είναι η καλλίτερη και αποτελεσματικότερη λύση στο πρόβλημα, σε διαφορετική περίπτωση πρέπει να χρησιμοποιούνται προφυλακτικά άλλης σύστασης ( latex- free).

Μία άλλη σοβαρή επίπτωση είναι η αδυναμία εγκυμοσύνης. Στη περίπτωση αυτή υπάρχει σήμερα η εναλλακτική λύση της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Από το 1984 έχει εφαρμοσθεί επιτυχώς η τεχνική απευαισθητοποίησης στο σπέρμα, είναι όμως επίπονη και ψυχοφθόρος διαδικασία για το ζευγάρι (αλλά και για το γιατρό) και πρέπει να γίνεται πάντοτε σε νοσοκομειακό περιβάλλον).

Επιμέλεια κειμένου:

Δημήτριος Παπαϊωάννου - Αλλεργιολόγος

top